https://thaidj.org/index.php/CMJ/issue/feed ชัยภูมิเวชสาร = Chaiyaphum Medical Journal 2026-10-02T09:37:54+07:00 ทศพร พายบุตร thodsaporn.ph@gmail.com Open Journal Systems <p>ชัยภูมิเวชสาร </p> <p> ชัยภูมิเวชสาร เป็นวารสารของโรงพยาบาลชัยภูมิ ที่รับตีพิมพ์เผยแพร่บทความวิจัยและบทความวิชาการ ที่เกี่ยวข้องกับสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ เช่น ด้านการแพทย์ (Medicine) ด้านการพยาบาล (Nursing) ด้านทันตกรรม (Dentistry) ด้านเภสัชกรรม (Pharmaceutical Sciences) ด้านสาธารณสุขศาสตร์ (Health profession) และด้านอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพ บทความที่จะตีพิมพ์เผยแพร่ต้องเป็นไปตามรูปแบบที่วารสารกำหนด</p> <p> ปัจจุบัน ชัยภูมิเวชสาร <strong>อยู่ในฐานข้อมูลระดับชาติ (</strong><strong>TCI) กลุ่มที่ 2</strong> ได้จัดทำเป็น 2 รูปแบบ ทั้งรูปแบบตีพิมพ์ (Print) และรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ (Online) โดยมีเลข ISSN 2 รูปแบบ ดังนี้ <strong>ISSN: 2985-0649 (Print)</strong> และ <strong>ISSN: 2985-0657 (Online)</strong></p> https://thaidj.org/index.php/CMJ/article/view/17562 ประสิทธิผลของการให้ออกซิเจนผสมอากาศอัตราการไหลสูงทางจมูกต่ออัตราการหายใจและระดับออกซิเจนในเลือดของผู้ป่วยเด็กที่มีภาวะหายใจลำบาก: การเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มอายุ โรงพยาบาลภูเขียวเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดชัยภูมิ 2026-05-25T11:51:30+07:00 เมขลา คำเรืองศรี kum.mekkhala@gmail.com อุมาพร กรองน้ำ k.umaporn26@gmail.com <p> ภาวะหายใจลำบากเป็นสาเหตุนำอันดับต้นของการรับรักษาในหอผู้ป่วยวิกฤตกุมารเวชกรรม และการตอบสนองต่อ HHHFNC มีแนวโน้มแตกต่างกันตามอายุ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบอัตราการหายใจและระดับออกซิเจนในเลือดก่อน-หลังการรักษาด้วยเครื่องให้ออกซิเจนผสมอากาศอัตราการไหลสูงทางจมูก (HHHFNC) ในแต่ละกลุ่มอายุ และเปรียบเทียบระยะเวลาการใช้เครื่องระหว่างกลุ่มอายุ ในผู้ป่วยเด็กที่มีภาวะหายใจลำบาก โรงพยาบาลภูเขียวเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดชัยภูมิ เป็นการวิจัยเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวางโดยใช้ข้อมูลย้อนหลัง กลุ่มตัวอย่าง 102 ราย แบ่งเป็น 3 กลุ่มอายุ กลุ่มละ 34 ราย เก็บข้อมูลจากเวชระเบียนช่วงตุลาคม 2565 ถึงกันยายน 2567 วิเคราะห์ด้วย Generalized Estimating Equations (GEE) และ Kruskal-Wallis test</p> <p> ผลการวิจัยพบว่าอัตราการหายใจลดลงและระดับออกซิเจนในเลือดเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในทุกกลุ่มอายุ (p&lt;0.001) โดยขนาดการลดลงของอัตราการหายใจแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญระหว่างกลุ่มอายุ (p=0.0006) กลุ่มทารกลดลงมากกว่ากลุ่มเด็กวัยเรียนอีก β=6.56 ครั้ง/นาที (95% CI 2.78, 10.34) และกลุ่มอายุ 13-60 เดือน ลดลงมากกว่าอีก β=4.50 ครั้ง/นาที (95% CI 1.34, 7.66) ส่วนขนาดการเพิ่มขึ้นของออกซิเจนไม่แตกต่างกันระหว่างกลุ่มอายุ (p=0.178) และระยะเวลาการใช้เครื่องไม่แตกต่างกัน (p=0.638)</p> <p> การศึกษายืนยันประสิทธิผลของ HHHFNC ในเด็กทุกกลุ่มอายุ และพบหลักฐานชัดเจนว่าขนาดการตอบสนองด้านอัตราการหายใจแตกต่างกันตามช่วงวัย โดยกลุ่มทารกตอบสนองดีที่สุด จึงควรเฝ้าระวังอัตราการหายใจอย่างใกล้ชิดเป็นพิเศษในกลุ่มทารก ส่วนออกซิเจนในเลือดและระยะเวลาการรักษายังไม่มีหลักฐานเพียงพอว่าแตกต่างกันตามอายุ จึงใช้แนวทางร่วมกันได้ในทุกกลุ่ม</p> 2026-09-29T00:00:00+07:00 ลิขสิทธิ์ (c) 2026 ชัยภูมิเวชสาร = Chaiyaphum Medical Journal https://thaidj.org/index.php/CMJ/article/view/18064 ปริมาตรลมเริ่มต้นสำหรับกระเปาะลม (cuff) ของท่อช่วยหายใจขนาด 7.0 และ 7.5 มม. เพื่อให้ได้แรงดัน 20-30 cmH₂O ในผู้ป่วยผู้ใหญ่ที่ได้รับการระงับความรู้สึกทั่วร่างกาย โรงพยาบาลชัยภูมิ: การศึกษาแบบวัดซ้ำไปข้างหน้า 2026-09-30T09:13:53+07:00 ดาลัด พร้อมพันธุ์ daladphromphan@gmail.com บุณฑริกา อาจนาเสียว aomtuaaom@gmail.com ศิรินาถ สุวรรณามังกร ss.sirinat@gmail.com <p> แรงดันในกระเปาะลมของท่อช่วยหายใจควรอยู่ในช่วง 20-30 cmH₂O แต่การคลำกระเปาะลมภายนอกมีความแม่นยำต่ำ และข้อมูลปริมาตรลมเริ่มต้นตามขนาดท่อในประเทศไทยยังมีจำกัด การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาปริมาตรลมเริ่มต้นที่ให้สัดส่วนการได้แรงดันเป้าหมายสูงสุดสำหรับท่อช่วยหายใจขนาด 7.0 และ 7.5 มม. เป็นการศึกษาแบบวัดซ้ำไปข้างหน้าในผู้ป่วยผู้ใหญ่ที่ได้รับการระงับความรู้สึกทั่วร่างกาย โรงพยาบาลชัยภูมิ 75 ราย (ผู้ป่วยหญิงใช้ท่อขนาด 7.0 มม. 45 ราย และผู้ป่วยชายใช้ท่อขนาด 7.5 มม. 30 ราย) เติมลม 3-8 มล. และวัดแรงดันด้วย cuff manometer ทุกระดับ วิเคราะห์สัดส่วนความสำเร็จพร้อมช่วงความเชื่อมั่นร้อยละ 95 และใช้ GEE ร่วมกับ restricted cubic spline</p> <p> จากการวัด 450 ครั้ง ปริมาตรที่ให้สัดส่วนแรงดันในช่วงเป้าหมายสูงสุด คือ 4 มล. ในกลุ่มท่อขนาด 7.0 มม. (ร้อยละ 53.3; 95% CI: 39.1, 67.1; ต่ำกว่าเป้าหมายร้อยละ 20.0 สูงกว่าร้อยละ 26.7) และ 5 มล. ในกลุ่มท่อขนาด 7.5 มม. (ร้อยละ 50.0; 95% CI: 33.2, 66.8; ต่ำกว่าร้อยละ 16.7 สูงกว่าร้อยละ 33.3) การเติมลมเกินปริมาตรดังกล่าวทำให้สัดส่วนแรงดันเกิน 30 cmH₂O เพิ่มขึ้นชัดเจน (ร้อยละ 93.3 ที่ 6 มล. ในกลุ่มท่อขนาด 7.0 มม.) แบบจำลอง spline แสดงความสัมพันธ์แบบ inverted-U โดยมีจุดสูงสุดที่ 3.6 และ 5.1 มล. ตามลำดับ</p> <p> ปริมาตรลม 4 มล. สำหรับท่อขนาด 7.0 มม. ในผู้ป่วยหญิง และ 5 มล. สำหรับท่อขนาด 7.5 มม. ในผู้ป่วยชาย ใช้เป็นค่าเริ่มต้นได้ แต่ผู้ป่วยเกือบครึ่งยังมีแรงดันนอกช่วงเป้าหมาย จึงควรตรวจวัดและปรับแรงดันด้วย cuff manometer ทุกครั้ง</p> 2026-11-16T00:00:00+07:00 ลิขสิทธิ์ (c) 2026 ชัยภูมิเวชสาร = Chaiyaphum Medical Journal https://thaidj.org/index.php/CMJ/article/view/18177 การพัฒนาศักยภาพทีมพี่เลี้ยงคุณภาพเชิงเครือข่าย เพื่อธำรงและยกระดับการรับรองคุณภาพโรงพยาบาล ตามมาตรฐาน HA ในโรงพยาบาลชุมชน จังหวัดชัยภูมิ 2026-10-02T09:37:54+07:00 วิไลลักษณ์ ใฝ่ใจดี kandee2513@gmail.com <p> ระบบพี่เลี้ยงคุณภาพเชิงเครือข่ายเป็นกลไกสำคัญในการธำรงและยกระดับการรับรองคุณภาพโรงพยาบาล (HA) แต่ทีมพี่เลี้ยงคุณภาพจังหวัดชัยภูมิยังมีช่องว่างสมรรถนะสำคัญหลายด้าน งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินประสิทธิผลของโปรแกรมพัฒนาศักยภาพต่อสมรรถนะและความพึงพอใจของทีมพี่เลี้ยงคุณภาพในโรงพยาบาลชุมชนจังหวัดชัยภูมิ เป็นการวิจัยกึ่งทดลองกลุ่มเดียว วัดผลก่อน-หลัง ร่วมกับข้อมูลเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างคือบุคลากรเครือข่ายพี่เลี้ยงคุณภาพ (QLN) 22 คน และทีมพี่เลี้ยงระดับโรงพยาบาล (QMR) 49 คน จากโรงพยาบาลชุมชน 14 แห่ง เก็บข้อมูลด้วยแบบประเมินสมรรถนะ 3 มิติ แบบประเมินความพึงพอใจ และแบบบันทึกการเยี่ยมเสริมพลัง วิเคราะห์ด้วย Paired t-test, Cohen's d และ Multiple Regression และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา (Content Analysis)</p> <p> ก่อนใช้โปรแกรมพัฒนาศักยภาพทีมพี่เลี้ยงฯ สมรรถนะโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (ร้อยละ 59.2) ด้านทัศนคติสูงสุด (ร้อยละ 72.3) ส่วนความรู้และทักษะต่ำกว่า (ร้อยละ 57.1 และ 53.2) หลังจากใช้โปรแกรมพัฒนาศักยภาพทีมพี่เลี้ยงฯ สมรรถนะเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทุกด้าน (p&lt;0.05) ขนาดผลกระทบใหญ่มาก (Cohen’s d ความรู้ = 1.65; ทักษะ = 1.38; ทัศนคติ = 0.69; ภาพรวม = 1.62) ประเด็นที่เพิ่มสูงสุดตรงกับความต้องการพัฒนาเดิม ได้แก่ การโค้ชเชิงคุณภาพและการบริหารความเสี่ยง ประโยชน์กระจายเท่าเทียมโดยไม่ขึ้นกับประเภทพี่เลี้ยงหรือประสบการณ์ (R²=.159, p=.209) ความพึงพอใจอยู่ในระดับมากถึงมากที่สุดทุกหมวด (Mean = 4.10 - 4.44) คะแนนรวม 8.78 จาก 10.00</p> <p> จากผลวิจัยการใช้โปรแกรมพัฒนาศักยภาพทีมพี่เลี้ยงฯ นี้แสดงให้เห็นว่า โปรแกรมที่ออกแบบจากผลวินิจฉัยความต้องการจริง มีประสิทธิผลสูงในการเพิ่มสมรรถนะและความพึงพอใจของพี่เลี้ยงคุณภาพ เหมาะสำหรับขยายผลสู่จังหวัดอื่นในเขตสุขภาพที่ 9</p> 2026-11-13T00:00:00+07:00 ลิขสิทธิ์ (c) 2026 ชัยภูมิเวชสาร = Chaiyaphum Medical Journal