ประสิทธิผลของแนวทางการดูแลผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงที่บ้านแบบ Home Ward อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

            การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของแนวทางการดูแลผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงที่บ้านแบบ Home Ward และเปรียบเทียบผลลัพธ์ระหว่างการดูแลแบบ Home Ward กับการดูแลตามปกติ ในอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง จำนวน 60 ราย แบ่งเป็นกลุ่มทดลองที่ได้รับการดูแลแบบ Home Ward และกลุ่มควบคุมที่ได้รับการดูแลตามปกติ กลุ่มละ 30 ราย คัดเลือกโดยวิธีสุ่มแบบเจาะจง ดำเนินการติดตามผลลัพธ์เป็นระยะเวลา 6 เดือน เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วยแบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบประเมินพฤติกรรมการดูแลตนเอง แบบบันทึกการรับประทานยา และเครื่องวัดความดันโลหิตมาตรฐาน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา Paired Samples t-test และ Independent Samples t-test

            ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มทดลองมีความดันโลหิตซิสโตลิกลดลงเฉลี่ย 15.88 mmHg และไดแอสโตลิก ลดลงเฉลี่ย 9.10 mmHg อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) โดยร้อยละ 73.3 สามารถควบคุมความดันโลหิต ได้ตามเกณฑ์เป้าหมาย ซึ่งสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ (p < .001) กลุ่มทดลองมีคะแนนความสม่ำเสมอในการรับประทานยาสูงกว่ากลุ่มควบคุม (5.00 เทียบกับ 3.97; p < .001) และมีคะแนนพฤติกรรม การดูแลตนเองโดยรวมเพิ่มขึ้นจากระดับปานกลางสู่ระดับดีอย่างมีนัยสำคัญในทุกด้าน ได้แก่ ด้านการควบคุมอาหาร การออกกำลังกาย การนอนหลับพักผ่อน และการจัดการความเครียด (p < .001) ในขณะที่กลุ่มควบคุมไม่แสดงการเปลี่ยนแปลงที่มีนัยสำคัญในด้านใด

            ผลการวิจัยสนับสนุนให้นำรูปแบบ Home Ward ไปขยายผลในพื้นที่ชนบทอื่นๆ และพัฒนาเป็นนโยบายการดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรังในชุมชนอย่างยั่งยืน

คำสำคัญ :   Home Ward, ความดันโลหิตสูง, พฤติกรรมการดูแลตนเอง, ความสม่ำเสมอในการ รับประทานยา, ทฤษฎีการดูแลตนเองของโอเรม