The ผลของการให้ความรู้ก่อนการระงับความรู้สึกผ่านสื่อวีดิทัศน์ร่วมกับเอกสารต่อความวิตกกังวล ของผู้ปกครองในผู้ป่วยเด็กที่เข้ารับการระงับความรู้สึก: การศึกษาวิจัยชนิดสุ่มและมีกลุ่มควบคุม

-

บทคัดย่อ

บทนำ: ความวิตกกังวลก่อนการเข้ารับการระงับความรู้สึกพบได้บ่อยในผู้ป่วยเด็กและผู้ปกครอง อาจส่งผลต่อความพร้อมทางด้านร่างกาย จิตใจและพฤติกรรมของเด็ก การให้ข้อมูลและความรู้ที่เหมาะสมแก่ผู้ปกครองของผู้ป่วยเด็กก่อนการเข้ารับการระงับความรู้สึกจึงมีความสำคัญ และควรได้รับการพัฒนาเป็นแนวทางปฏิบัติอย่างเป็นระบบ

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาเปรียบเทียบระดับความวิตกกังวลของผู้ปกครองผู้ป่วยเด็กระหว่างกลุ่มที่ได้รับความรู้ก่อนระงับความรู้สึกด้วยคำพูดเพียงอย่างเดียวและกลุ่มที่ได้รับความรู้ด้วยคำพูดร่วมกับสื่อวีดิทัศน์และเอกสารให้ความรู้

วิธีดำเนินการวิจัย: การศึกษาวิจัยชนิดสุ่มและมีกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ปกครองของผู้ป่วยเด็กอายุไม่เกิน 12 ปี ที่เข้ารับการระงับความรู้สึกสำหรับการผ่าตัดแบบไม่เร่งด่วน ณ โรงพยาบาลสมเด็จบรมราชเทวี ณ ศรีราชา จำนวน 64 ราย ใน ช่วง เมษายน 2568 ถึง มกราคม 2569 สุ่มเข้ากลุ่มตัวอย่างและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 32 ราย คือ กลุ่มตัวอย่างได้รับเครื่องมือในการทดลอง คือ ผู้ปกครองของผู้ป่วยเด็กได้รับการสอนตามปกติร่วมกับดูสื่อวีดิทัศน์และเอกสารให้ความรู้อธิบายถึงขั้นตอนการเตรียมตัวและภาวะแทรกซ้อนต่าง ๆ รวมถึงขั้นตอนการให้ยาระงับความรู้สึกภายในห้องผ่าตัด และแจกเอกสารแผ่นพับการเตรียมตัวก่อนให้ยาระงับความรู้สึกกลับไปทบทวนที่บ้าน กลุ่มควบคุม คือ ผู้ปกครองของผู้ป่วยเด็กที่ได้รับการสอนตามปกติ เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ 1. ข้อมูลพื้นฐานของผู้ปกครอง ได้แก่ เพศ อายุ การศึกษา อาชีพ ประวัติผู้ปกครองเข้ารับระงับความรู้สึก ประวัติการนำเด็กเข้ารับการระงับความรู้สึก 2. แบบประเมินความวิตกกังวลตามสภาวะ (STAI Form Y-1) โดยผู้ปกครองทั้งสองกลุ่มจะทำแบบประเมินความวิตกกังวลทั้งหมด 3 ช่วง คือ ก่อนได้รับคำแนะนำ หลังได้รับคำแนะนำ และหลังการผ่าตัดเสร็จสิ้น วิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบข้อมูลระหว่างกลุ่มด้วย Chi-square test, Fisher’s exact test, Mann–Whitney U test และเปรียบเทียบความวิตกกังวล 3 ช่วงเวลาภายในกลุ่มและระหว่างกลุ่มแบบนอนพาราเมตริก Wilcoxon signed-rank test, Mann–Whitney U test

ผลการศึกษา: ข้อมูลพื้นฐานของทั้งสองกลุ่มไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อเปรียบเทียบระดับความวิตกกังวลในแต่ละช่วงเวลาระดับความวิตกกังวลของทั้งกลุ่มลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่เมื่อเปรียบเทียบกัน ระหว่างกลุ่ม พบว่า ช่วงก่อนพบวิสัญญีไม่แตกต่างกันระหว่างสองกลุ่ม (p = 0.170) แต่หลังได้รับการให้ความรู้และหลังเสร็จการผ่าตัดพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีระดับความวิตกกังวลต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.001)

สรุป: การให้ความรู้ก่อนให้ยาระงับความรู้สึกแก่ผู้ปกครองของผู้ป่วยเด็กด้วยคำพูดร่วมกับดูสื่อวีดิทัศน์และเอกสารให้ความรู้สามารถลดระดับความวิตกกังวลได้อย่างมีนัยสำคัญเมื่อเปรียบเทียบกับการให้คำให้ความรู้สึกก่อนให้ยาระงับความรู้สึกด้วยคำพูดเพียงอย่างเดียว