ผลลัพธ์จากโครงการป้องกันการคลอดก่อนกำหนดโดยการให้ยาไมโครไนซ์ โปรเจสเตอโรนเหน็บทางช่องคลอดในจังหวัดชลบุรี
คำสำคัญ:
preterm labor, program prevention, micronized progesterone vaginal suppositoryบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของโครงการป้องกันการคลอดก่อนกำหนดโดยการใช้ยาไมโครไนซ์ โปรเจสเตอโรน (micronized progesterone) เหน็บทางช่องคลอด
รูปแบบการวิจัย: การศึกษานี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา (descriptive study)
วิธีดำเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่าง หญิงตั้งครรภ์หลังที่มีความเสี่ยงต่อการคลอดก่อนกำหนดสัญชาติไทย มีอายุครรภ์ระหว่าง 20 – 24 สัปดาห์ ที่มาใช้บริการฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลในจังหวัดชลบุรี จำนวน 15 โรงพยาบาล ตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม 2557 ถึงวันที่ 31 กรกฎาคม 2560 หญิงตั้งครรภ์ที่เข้าร่วมการศึกษาทั้งสิ้น 243 ราย โดยโรงพยาบาลคัดกรองหญิงตั้งครรภ์ตามเกณฑ์การคัดเลือก เชิญให้หญิงตั้งครรภ์ที่มีความเสี่ยงเข้าร่วมโครงการ มีการให้คำแนะนำถึงโอกาสการเกิดการเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด และปัญหาสำคัญที่พบได้ ให้หญิงตั้งครรภ์เซนต์ใบยินยอมรับยาป้องกันภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด แจกยาให้ตามแผนการรักษา และให้คำแนะนำวิธีการใช้ยา และผลข้างเคียงของยาที่อาจเกิดขึ้น จากนั้นบันทึกข้อมูลของหญิงตั้งครรภ์เข้า website http://journal.cbh.moph.go.th/drug โรงพยาบาลชลบุรี โทรสอบถามหญิงตั้งครรภ์ถึงการใช้ยา และผลข้างเคียง หลังกำหนดคลอด (EDC) และโทรสอบถามหญิงตั้งครรภ์ถึงวันที่คลอดและน้ำหนักทารกแรกคลอด วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และการทดสอบสหสัมพันธ์ (correlation)
ผลการวิจัย พบว่าหญิงที่เข้าร่วมโครงการมีจำนวน 243 ราย สามารถโทรติดตามได้ 146 รายคิดเป็นร้อยละ 60.08 ส่วนมากเคยมีประวัติการคลอดก่อนกำหนดมาก่อน คิดเป็นร้อยละ 93.8 เคยคลอดทารกมีน้ำหนักแรกคลอด อยู่ระหว่าง 600-1,990 กรัม เฉลี่ย 1,664.04 กรัม หญิงตั้งครรภ์ที่ติดตามได้ มีการคลอดก่อนกำหนด (อายุครรภ์น้อยกว่า 37 สัปดาห์) จำนวนทั้งสิ้น 34 ราย (ร้อยละ 23.3) มีการคลอดก่อน 34 สัปดาห์ 15 ราย คิดเป็นร้อยละ 10.3 น้ำหนักทารกแรกคลอด ระหว่าง 1,100 – 4,200 กรัม น้ำหนักเฉลี่ย 2,843 กรัม ค่า มัธยฐาน 588 กรัม พบทารกคลอดน้ำหนักน้อยกว่า 2,500 กรัม 28 ราย คิดเป็นร้อยละ 19.2 เมื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างอายุครรภ์เมื่อคลอด และน้ำหนักตัวทารกแรกคลอด พบว่า อายุครรภ์เมื่อคลอดมีความสัมพันธ์กับน้ำหนักตัวทารกแรกคลอดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r =0.755, p = 0.001)
สรุป ภายหลังการใช้แนวปฏิบัติในการป้องกันการคลอดก่อนกำหนดในหญิงตั้งครรภ์ที่มีความเสี่ยงต่อการคลอดก่อนกำหนด โดยใช้การคัดกรอง และใช้ยาไมโครไนซ์ โปรเจสเตอโรน สามารถป้องกันการเกิดการคลอดก่อนกำหนดได้ในระดับหนึ่ง แต่ควรให้ความสำคัญกับการป้องกันการคลอดก่อนกำหนดโดยการจัดการปัจจัยเสี่ยงอื่น ๆ ร่วมด้วย ทั้งนี้ควรมีการพิจารณาปัจจัยด้านระบบบริการอื่น ๆ เช่น อุปกรณ์ทางการแพทย์ แพทย์ พยาบาล รูปแบบ และเวลาที่ใช้ในการดูแลหญิงตั้งครรภ์ร่วมด้วย
เอกสารอ้างอิง
Blencowe H, Cousens S, Chou D, Oestergaard M, Say L, Moller A-B, Lawn J, et al. Born too soon: the global epidemiology of 15 million preterm births. Reproductive Health. 2013;10:1–14.
Lawn JE, Kinney MV, Belizan JM, Mason EM, McDougall L, Larson J, Howson CP, et al. Born too soon: accelerating actions for prevention and care of 15 million newborns born too soon. Reproductive Health. 2013;10:1.
Beck S, Wojdyla D, Say L, Betran AP, Merialdi M, Requejo JH, et al. The worldwide incidence of preterm birth: a systematic review of maternal mortality and morbidity. Bulletin of the World Health Organization. 2010;88:31–8.
March of Dimes, PMNCH, Save the Children, & WHO. Born Too Soon. The Global Action Report on Preterm Birth. Howson, CP.; Kinney, MV.; Lawn, JE., editors. World Health Organization: Geneva; 2012.
Liu C, Cnattingius S, Bergström M, Östberg V, Hjern A. Prenatal parental depression and preterm birth: a national cohort study. BJOG: An International Journal of Obstetrics & Gynaecology. 2016;123:1973–82.
Oshiro BT, Berns SD. Quality improvement opportunities to prevent preterm births. Clinics in perinatology. 2011;38:565–78.
ธราธิป โคละทัต. ทารกเกิดก่อนกำหนด: สถานการณ์ปัจจุบันและผลกระทบ. ใน: ธราธิป โคละทัต, บรรณาธิการ. การบูรณาการระบบสุขภาพมารดาและทารก กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พัลลิชชิ่ง; 2551. หน้า 39–46.
สายฝน ชวาลไพบูลย์. ประสบการณ์ดูแลรักษาสตรีตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดในโรงพยาบาลศิริราช. ใน: ธราธิป โคละทัต, มสนิต ศรีประโมทย์, พิมล ศรีสุภาพ, แสงแข ชำนาญวนกิจ, จันทิมา จรัสทอง, บรรณาธิการ. การสร้างความเข้มแข็งของเครือข่ายสุขภาพมารดาและทารกเพื่อการดูแลภาวะคลอดก่อนกำหนด.กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พัลลิชชิ่ง; 2552. หน้า 228–39.
กรวิกา ภู่พงศ์พันธ์กุล, ปัทมา สุพรรณกุล, ฉันทนา จันทร์บรรจง, ถาวร มาต้น. การวิเคราะห์อิทธิพลเส้นทางปัจจัยที่มีความสัมพันธ์เชิงสาเหตุกับทารกแรกคลอดน้ำหนักตัวน้อยในโรงพยาบาลสายใยรักแห่งครอบครัว: กรณีศึกษาพื้นที่เขตตรวจราชการที่ 18. วารสารการพยาบาลและสุขภาพ. 2557;8:118–34.
ACOG. Management of preterm labor. Obstetrics & Gynecology. 2016;128:e155–64.
Iams JD, Romeo R, Culhan JF, Godenberg RL. Preterm birth 2: primary, secondary and tertiary interventions to reduce the morbidity and mortality of preterm birth. Lancet. 2008;371:164–72.
คณะกรรมการอนามัยแม่และเด็กจังหวัดชลบุรี. รายงานการประชุมผลการดำเนินงานอนามัยแม่และเด็กระดับจังหวัดชลบุรี. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสมุทรสาคร; 2557.
Guzman ER, Walters C, Ananth CV, O’reilly-Green C, Benito CW, Palermo A, Vintzileos AM. A comparison of sonographic cervical parameters in predicting spontaneous preterm birth in high-risk singleton gestations. Ultrasound Obstet Gynecol. 2001;18:204–10
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
บท
การอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Chonburi Hospital Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพิ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารโรงพยาบาลชลบุรี