การศึกษาประสิทธิผลของการทดแทนอัลบูมินในผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจและมีภาวะอัลบูมินในเลือดต่ำ โรงพยาบาลแพร่

บทคัดย่อ

ความเป็นมา: ภาวะอัลบูมินในเลือดต่ำนำไปสู่ภาวะทางเดินหายใจล้มเหลวเฉียบพลันและการเสียชีวิต การใช้อัลบูมินเป็นสารเพิ่มปริมาตรน้ำในหลอดเลือดในผู้ป่วยวิกฤติที่ใช้เครื่องช่วยหายใจมีหลักฐานที่ยังหาข้อสรุปไม่ชัดเจน

วัตถุประสงค์: ศึกษาความสัมพันธ์ของอัตราการเสียชีวิตภายใน 28 วัน ระยะเวลาไม่ใช้เครื่องช่วยหายใจภายใน 28 วัน และระยะเวลาการนอนโรงพยาบาลของผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจที่มีภาวะอัลบูมินในเลือดต่ำเปรียบเทียบผู้ป่วยที่ได้รับอัลบูมินทดแทนและไม่ได้รับอัลบูมิน

วิธีวิจัย: การศึกษาย้อนหลังในผู้ป่วย 443 รายที่ใช้เครื่องช่วยหายใจจากภาวะช็อกจากการติดเชื้อหรือโรคปอดบวมหรือทางเดินหายใจล้มเหลวเฉียบพลันและมีภาวะอัลบูมินในเลือดต่ำ (<2.5 g/dL) แบ่งเป็นกลุ่มได้รับอัลบูมิน 20% และไม่ได้รับอัลบูมิน วิเคราะห์ผลลัพธ์หลักด้วย modified Poisson พร้อม robust SE เพื่อประมาณ RR (95% CI) เลือกตัวแปรร่วมจากการถดถอยโลจิสติกแบบตัวแปรเดียว (p-value < 0.05) และ DAGs ทดสอบปฏิสัมพันธ์และประเมินพหุสหสัมพันธ์ (VIF < 5) ผลลัพธ์รองเปรียบเทียบด้วย t-test หรือ Wilcoxon rank sum test

ผลการวิจัย: กลุ่มได้รับอัลบูมินเสียชีวิตภายใน 28 วัน 129 รายจาก 225 ราย (ร้อยละ 57.33) กลุ่มไม่ได้รับอัลบูมินเสียชีวิต 84 รายจาก 218 ราย (ร้อยละ 38.53) (RR = 1.34; 95% CI: 1.09-1.65, p-value = 0.006) ผู้ป่วยที่มีอัลบูมินพื้นฐาน < 1.5 g/dL หรือ 1.6-2.0 g/dL หรือ SOFA ≥ 6 มีอัตราการเสียชีวิตไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่การได้รับอัลบูมินในผู้ป่วยอายุ < 40 ปี อัตราการเสียชีวิตลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลลัพธ์รองกลุ่มที่ได้รับอัลบูมินมีระยะเวลาที่ไม่ใช้เครื่องช่วยหายใจภายใน 28 วันที่สั้นกว่า (p-value < 0.001) และระยะเวลานอนโรงพยาบาลนานกว่ากลุ่มที่ไม่ใช้อัลบูมินอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value < 0.001)

สรุปผลการวิจัย: ผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจจากภาวะช็อกจากการติดเชื้อหรือปอดบวมหรือทางเดินหายใจล้มเหลวเฉียบพลันและมีระดับอัลบูมินในเลือดต่ำ (<2.5 g/dL) การได้รับอัลบูมินไม่ได้เพิ่มอัตราการรอดชีวิตภายใน 28 วันเปรียบเทียบกับการไม่ได้รับอัลบูมิน