ประสิทธิผลของการฟื้นฟูสมรรถภาพระยะกลางในกลุ่มผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองแบบใหม่โดยความร่วมมือของเครือข่ายภาครัฐและเอกชนเทียบกับการฟื้นฟูแบบเดิม ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการศึกษาแบบย้อนหลัง กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองอายุ
18 ปีขึ้นไป ที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ และผ่านกระบวนการฟื้นฟูระยะกลางครบ 6 เดือน หรือมีคะแนน MBI เท่ากับ 20 ก่อนครบกำหนด แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มการฟื้นฟูแบบใหม่ จำนวน 242 คน และกลุ่มการฟื้นฟูแบบเดิม จำนวน 318 คน
โดยต้องได้รับการประเมิน MBI อย่างน้อยสองครั้ง ผู้ป่วยที่เสียชีวิตภายใน 6 เดือนหรือมีข้อมูลไม่สมบูรณ์ถูกคัดออก จัดเก็บข้อมูลโดยใช้โปรแกรม Microsoft excel เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ electronic medical record และแบบประเมินคะแนน Modified Barthel index ฉบับภาษาไทย (ICC เท่ากับ 0.87) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา, exact probability test, สถิติทดสอบค่าที, Wilcoxon signed-rank test และ linear regression

ผลการศึกษาพบว่าผู้ป่วยทั้งสองปีมีคะแนน MBI เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
(p < 0.00) โดยปีงบประมาณ 2567 มีความถี่ในการรับบริการฟื้นฟู ทั้งกายภาพบำบัด กิจกรรมบำบัด การเยี่ยมบ้าน และการรับบริการจากคลินิกเอกชนสูงกว่าปี 2566 อย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตาม เมื่อวิเคราะห์ด้วยวิธี linear regression โดยควบคุมตัวแปรกวน พบว่าผลลัพธ์ด้าน MBI ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ แสดงให้เห็นว่าการฟื้นฟูรูปแบบใหม่มีประสิทธิผลใกล้เคียงกับรูปแบบเดิม ทั้งนี้ การควบคุมปัจจัยกวนเพิ่มเติมในการศึกษาครั้งต่อไปจะช่วยเพิ่มความแม่นยำในการประเมินประสิทธิผลของโปรแกรมฟื้นฟูสมรรถภาพระยะกลางได้ดียิ่งขึ้น