ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากโรคโควิด-19 ของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

บทคัดย่อ

การศึกษานี้เป็นการวิจัยแบบภาคตัดขวางมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการป้องกันตนเองจาก โรคโควิด-19 และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากโรคโควิด-19 ของนักศึกษา ชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี จำนวน 377 คน สุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการ วิจัยเป็นแบบสอบถามออนไลน์ มีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามเท่ากับ 0.89 เก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และสถิติสหสัมพันธ์อีต้า ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มเป้าหมายมีค่าเฉลี่ยการเปิดรับข้อมูลข่าวสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์ มีทัศนคติ และพฤติกรรมในการป้องกัน โรคโควิด-19 อยู่ในระดับสูง (3.87±0.87, 4.06±0.84 และ 4.25±0.92) ตามลำดับ เช่นเดียวกับการรับรู้โอกาสเสี่ยงของการเป็นโรค การรับรู้ความรุนแรงของโรค และการรับรู้ประโยชน์ของการปฏิบัติเพื่อป้องกันโรค อยู่ในระดับสูง (4.07±0.64, 4.09±0.70 และ 4.06±0.70) ตามลำดับ ส่วนการรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติเพื่อป้องกันโรคอยู่ในระดับปานกลาง (3.34±1.10) อย่างไรก็ตาม การเปิดรับข้อมูลข่าวสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์ มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด-19 อยู่ในระดับสูงเป็นไปในทิศทางเดียวกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 (r=0.928) ผลการศึกษานี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการวางแผนส่งเสริมและปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการป้องกันโรค โดยเฉพาะการส่งเสริมให้มี การเปิดรับข้อมูลข่าวสารจากแหล่งที่น่าเชื่อถือ การเพิ่มการรับรู้โอกาสเสี่ยงและความรุนแรงของโรค ตลอดจนการส่งเสริมทัศนคติ เพื่อให้การควบคุมและป้องกันการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 มีประสิทธิภาพยิ่งๆ ขึ้นไป