ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะเมตาบอลิกซินโดรมกับภาวะหลอดเลือดแดงแข็งในผู้สูงอายุตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก

บทคัดย่อ

การศึกษานี้เป็นการศึกษาแบบตัดขวางมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะเมตาบอลิกซินโดรมกับภาวะหลอดเลือดแดงแข็งในผู้สูงอายุ ประชากรคือผู้ทีมีอายุมากกว่า 60 ปี อาศัยในตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก กลุ่มตัวอย่างแบ่งเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มไม่เป็นและกลุ่มเป็นเมตาบอลิกซินโดรมตามเกณฑ์ของ สหพันธ์เบาหวานนานาชาติ วิธีการศึกษา ได้แก่ สัมภาษณ์ข้อมูลพื้นฐานทั่วไป วัดความดันโลหิต เจาะเลือดเพื่อวัด ระดับน้ำตาลและไขมันในเลือด และตรวจประเมินหลอดเลือดแดงแข็งโดยวัดค่าดัชนีความแข็งตัวของหลอดเลือดแดง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและทดสอบความสัมพันธ์โดยใช้สถิติการถดถอยโลจิสติค ผลการศึกษา ผู้สูงอายุ ทั้งหมด 100 คน แบ่งเป็นกลุ่มเป็นเมตาบอลิกซินโดรม 52 คน และกลุ่มไม่เป็นเมตาบอลิกซินโดรม 48 คน พบว่า ภาวะเมตาบอลิกซินโดรมมีความสัมพันธ์กับค่าดัชนีความแข็งตัวของหลอดเลือดแดง โดยกลุ่มเป็นเมตาบอลิกซินโดรม มีความเสี่ยงที่จะเกิดภาวะหลอดเลือดแดงแข็งมากกว่ากลุ่มไม่เป็นเมตาบอลิกซินโดรม 3.23 เท่า (95%CI=1.31- 7.97, p=0.009) และปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดหลอดเลือดแดงแข็งคือ ระดับเอชดีแอลคอเลสเตอรอลต่ำ ซึ่งมีความเสี่ยง มากกว่าระดับปกติ 1.52 เท่า (95% CI 1.01-5.89, p=0.047) สรุประดับเอชดีแอลคอเลสเตอรอลต่ำ อาจใช้ประเมิน ความเสี่ยงของภาวะหลอดเลือดแดงแข็งในผู้สูงอาย