ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อสถานะทางสุขภาพจิตของบุคลากรสาธารณสุขภายใต้ยุคโควิด-19 : การวิจัยเชิงสำรวจแบบตัดขวาง

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของตัวแปรที่ส่งผลต่อสถานะทางสุขภาพจิตของบุคลากรสาธารณสุขภายใต้ยุคโควิด-19 วิธีการวิจัยเชิงสำรวจแบบตัดขวางโดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ศึกษาทั้งหมดคือ บุคลากรทางสาธารณสุขในเขตภาคกลาง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคตะวันออก จำนวน 300 คน ตัวแปรต้นประกอบด้วย ระบบส่งต่อทางสาธารณสุขสำหรับคนพิการ นโยบายสาธารณสุข สวัสดิการ และเงื่อนไขในการทำงาน ตัวแปรตามประกอบด้วย สถานะทางสุขภาพจิตที่มีองค์ประกอบด้านความรู้สึกไม่เป็นสุข (unhappiness) ความวิตกกังวล (anxiety) ความบกพร่องเชิงสังคม (social impairment) และความคิดว่ามีโรคทางกายโรคใดโรคหนึ่งหรือหลายโรค (hypochondriasis) ข้อมูลทั่วไปประกอบด้วย เพศ อายุ สถานภาพสมรส ระดับการศึกษา และสถานะอาชีพ สถิติวิจัยที่ใช้ในการวิจัย คือ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สันที่ค่า p-value น้อยกว่า 0.05 ผลของการศึกษา พบว่า ระบบส่งต่อทางสาธารณสุขสำหรับคนพิการ เงื่อนไขในการทำงาน สวัสดิการ และนโยบายสาธารณสุข เป็นตัวแปรที่มีความสัมพันธ์เชิงบวกต่อสถานะทางสุขภาพจิตของบุคลากรสาธารณสุขภายใต้ยุคโควิด-19 (p < 0.05) โดยพบว่า ระบบส่งต่อสำหรับคนพิการมีความสัมพันธ์สูงสุดกับสถานะทางสุขภาพจิตของบุคลากรสาธารณสุขภายใต้ยุคโควิด-19 ส่วนผลของสถานะทางสุขภาพจิตของบุคลากรสาธารณสุขภายใต้ยุคโควิด-19 พบว่า อยู่ในเกณฑ์เข้าสู่แนวโน้มเสี่ยงไปทางสถานะทางสุขภาพจิตเริ่มไม่ดีควรจะต้องเฝ้าระวังทางด้านสุขภาพจิต ดังนั้น การศึกษาในอนาคตควรศึกษาการวิเคราะห์เส้นทางเชิงเหตุผล โมเดลสมการโครงสร้างและการวิจัยเชิงคุณภาพต่อไป