การพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์สมุนไพรต้นแบบ สำหรับผู้มีอาการผื่นแพ้สารเคมี

ผู้แต่ง

  • ปัญญรัช คำเสือ วิทยาลัยการแพทย์พื้นบ้านและการแพทย์ทางเลือก มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • สุธิดา วิริยา วิทยาลัยการแพทย์พื้นบ้านและการแพทย์ทางเลือก มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • ศิวพงษ์ ตันสุวรรณวงค์ วิทยาลัยการแพทย์พื้นบ้านและการแพทย์ทางเลือก มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • ศิริพักตร์ จันทร์สังสา วิทยาลัยการแพทย์พื้นบ้านและการแพทย์ทางเลือก มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • กรรณิกา นันตา วิทยาลัยการแพทย์พื้นบ้านและการแพทย์ทางเลือก มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

คำสำคัญ:

พืชสมุนไพร, ผื่นแพ้สารเคมี, ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ

บทคัดย่อ

งานวิจัยแบบผสมวิธีนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์สมุนไพรต้นแบบสำหรับบรรเทาอาการผื่นแพ้สารเคมี โดยเริ่มต้นจากการศึกษารวบรวมข้อมูลพืชสมุนไพรที่มีสรรพคุณถอนพิษหรือแก้พิษจากตำราการแพทย์แผนไทย และประชุมสนทนากลุ่มกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ (1) แพทย์แผนไทย อาจารย์แพทย์แผนไทย และอาจารย์วิทยาศาสตร์การแพทย์สังกัดวิทยาลัยการแพทย์พื้นบ้านและการแพทย์ทางเลือก มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย จำนวน 15 คน และ (2) แพทย์แผนไทยและอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ในพื้นที่ตำบลบุญเรือง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย จำนวน 5 คน เพื่อคัดเลือกชนิดของพืชสมุนไพรที่มีสรรพคุณถอนพิษหรือแก้พิษในตำราการแพทย์แผนไทย รวมถึงเป็นสมุนไพรที่สามารถหาได้ง่ายและสามารถเพาะปลูกได้ในท้องถิ่นของจังหวัดเชียงราย จึงได้สมุนไพรมาจำนวน 3 ชนิด ได้แก่ ใบและเถารางจืด ใบเหงือกปลาหมอ และผักบุ้งแดงทั้งต้นจากนั้นนำสมุนไพรมาทดสอบสารพฤกษเคมีเบื้องต้นและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH assay พบว่า สมุนไพรทั้ง 3 ชนิด มีสารกลุ่มอัลคาลอยด์ ฟลาโวนอยด์ และแทนนิน ยกเว้นสารซาโปนินที่พบเฉพาะสารสกัดสมุนไพรเหงือกปลาหมอและผักบุ้งแดง เมื่อทำการทดสอบฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH assay พบว่า เหงือกปลาหมอมีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระดีที่สุด รองลงมาคือรางจืดและผักบุ้งแดง โดยมีค่า Inhibitory concentration ($IC_{50}$) เท่ากับ 0.634±0.064, 1.091±0.049 และ 1.988±0.028 มิลลิกรัม/มิลลิลิตร ตามลำดับ ซึ่งมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ $p<0.05$และนำสมุนไพรทั้ง 3 ชนิด มาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ต้นแบบให้อยู่ในรูปแบบยาน้ำสกัดเข้มข้นสำหรับแช่เท้า จากการทดสอบคุณสมบัติทางกายภาพของผลิตภัณฑ์พบว่า สีของผลิตภัณฑ์มีสีน้ำตาลอ่อน-สีน้ำตาลเข้ม มีกลิ่นเฉพาะของสมุนไพรแต่ละชนิด มีค่า pH อยู่ระหว่าง 5.60-6.75 ผลการวิจัยสามารถเป็นข้อมูลสนับสนุนการใช้พืชสมุนไพรเพื่อใช้บรรเทาอาการผื่นแพ้สารเคมีตามหลักการแพทย์แผนไทย สร้างทางเลือกให้ประชาชนในการดูแลสุขภาพของตนเองด้วยสมุนไพร ตลอดจนเพื่อเพิ่มมูลค่าพืชสมุนไพรไทยให้กับชุมชนในท้องถิ่น

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

Kanchanapoom T, Kamel MS, Kasai R, Yamasaki K. Iridoid glucosides from Thunbergia laurifolia. Phytochemistry 2002;60(7):769–72.

Sutthanut K, Sripanidkulchai B, Yenjai C, Jay M. Simultaneous identification and quantitation of phenolic glycosides and flavonoids in the leaves of some Thai medicinal plants. Journal of Chromatography 2013; 1271:190–7.

Umar KJ, Muhammad MJ, Sani NA, Muhammad S, Umar MT. Comparative study of antioxidant activities of the leaves and stem of Ipomoea aquatica Forsk (water spinach). Nigerian Journal of Basic and Applied Sciences 2015;23(1):81-4.

Surjushe A, Vasani R, Saple DG. Aloe vera: a short review. Indian Journal of Dermatology 2008;53(4):163-6.

ปางก์เพ็ญ เหลืองเอกทิน, ศิริลักษณ์ วงษ์วิจิตรสุข. อาการผิวหนังและปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดอาการผิวหนังในกลุ่มเกษตรกรตำบลหนองปรือ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น 2553;3(1):11-20.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. รายงานการประเมินผลสัมฤทธิ์โครงการจัดที่ดินทำกินให้ชุมชนปี 2560 [อินเทอร์เน็ต]. 2560 [สืบค้นเมื่อ 21 ต.ค. 2567]. แหล่งข้อมูล: https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=8319

กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. แนวทางการใช้สมุนไพรไทยในการดูแลอาการทางผิวหนังและภูมิแพ้สัมผัส. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข; 2565.

Panche AN, Diwan AD, Chandra SR. Flavonoids: an overview. Journal of Nutritional Science 2016;5:e47.

ณัฐพงศ์ ลำขวัญ, พัทวัฒน์ สีขาว. สารพฤกษเคมีเบื้องต้น ปริมาณฟีนอลิกและฟลาโวนอยด์รวม ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และความเป็นพิษต่อเซลล์จากสารสกัดหยาบของกิ่งมะยงชิด. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี 2568;33(2):1-14.

อริสา ฤทธิรณ, ณัฐวดี กันพิพิธ, สุธาสินี ทัพพัสสารพงศ์. การตรวจคัดกรองปริมาณสารประกอบทางเคมีฤทธิ์ต้านออกซิเดชันและฤทธิ์ยับยั้งการสร้างไนตริกออกไซด์ในสารสกัดอ้อยดำและเตยหอม สำหรับใช้เป็นเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ. วารสารหมอยาไทยวิจัย 2565;8(2):111-30.

กรมศิลปากร. ตำราพระโอสถพระนารายณ์. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: ชวินพิม์; 2508.

สำนักคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย. จารึกตำรายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร. กรุงเทพมหานคร: องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก; 2558.

คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุ. ตำราเวชศาสตร์ฉบับหลวง รัชกาลที่ 5 เล่ม 1. กรุงเทพมหานคร: สำนักหอสมุดแห่งชาติ; 2542.

คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุ. ตำราเวชศาสตร์ฉบับหลวง รัชกาลที่ 5 เล่ม 2. กรุงเทพมหานคร: สำนักหอสมุดแห่งชาติ; 2542.

คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุ. ตำราเวชศาสตร์ฉบับหลวง รัชกาลที่ 5 เล่ม 3. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์ พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง; 2555.

พระยาพิศณุประสาทเวช. ตำราแพทยศาสตร์สังเคราะห์ เล่ม 1. กรุงเทพมหานคร: ศุภการจำรูญถนนอัษฎางค์; 2451.

พระยาพิศณุประสาทเวช. ตำราแพทยศาสตร์สังเคราะห์ เล่ม 2. กรุงเทพมหานคร: ศุภการจำรูญถนนอัษฎางค์; 2451.

กองการประกอบโรคศิลปะ. ตำราแพทย์แผนโบราณทั่วไป สาขาเวชกรรม เล่ม 1. นนทบุรี: ไทภูมิพับลิชชิ่ง; 2549.

กองการประกอบโรคศิลปะ. ตำราแพทย์แผนโบราณทั่วไป สาขาเวชกรรม เล่ม 2. นนทบุรี: ไทภูมิพับลิชชิ่ง; 2549.

กองการประกอบโรคศิลปะ. ตำราแพทย์แผนโบราณทั่วไป สาขาเภสัชกรรม. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์แห่งประเทศไทย; 2541.

กองการประกอบโรคศิลปะ. ตำราแพทย์แผนโบราณทั่วไป สาขาการผดุงครรภ์. นนทบุรี: ไทภูมิ พับลิชชิ่ง; 2549.

กองการประกอบโรคศิลปะ. ตำรับยาแผนโบราณ. มปพ.; มปป.

สุเนตร สืบคุ้า, พรฉวี กลิ่นสุคนธ์, กรวรรณ ท้วมเงิน, ระวิน สืบคุ้า. กระบวนการอบแห้งเครื่องเทศและสมุนไพรเพื่อ SMEs. วารสารวิทยาศาสตร์เกษตร 2561; 49(4) (พิเศษ): 339-42.

ศิวิพงษ์ ตันสุวรรณวงศ์, ศิริพักตร์ จันทร์สังสา, นวรัตน์ วิริยะเกษม. ฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรีย Staphylococcus aureus และฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดพืชสมุนไพร. Life Sciences and Environment Journal 2024;25(1):87-99.

พัทวัฒน์ สีขาว, ณัฐพงศ์ ลำขวัญ, หนึ่งฤทัย เนื้อไม้หอม, อริศรา ศรีรักษา, พลอยชมพู คำบุญ. สารพฤกษเคมีเบื้องต้น ปริมาณฟีนอลิกและฟลาโวนอยด์รวม และฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดหยาบเมล็ดมะยงชิด. การประชุมวิชาการระดับชาติด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และ นวัตกรรม; 9 มี.ค. 2566; คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย. เลย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย; 2566. หน้า 46-56.

ณิชชนันท์ บุญสุข. การทดสอบทางพฤกษเคมีลักษณะโครมาโตแกรมและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของอุตพิตบุกคางคก และบอน. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี-นอร์ทเทิร์น 2563;1(4):56-64.

สุชาดา มานอก, ปวีณา ลิ้มเจริญ. การวิเคราะห์ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระโดยวิธี DPPH, ABTs และ FRAP assay และปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมดของสารสกัดสมุนไพรในตำรับยาหอมเทพจิตร. ก้าวทันโลกวิทยาศาสตร์ 2558; 15(1):106-17.

Mahlouji M, Vaghasloo MA, Dadmehr M, Rezaeizadeh H, Nazem E, Tajadini H. Sweating as a preventive care and treatment strategy in traditional Persian medicine. Galen Med J [Internet]. 2020 [cited 2025 Oct 9];9:e2003. Available from: https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/ PMC8343902/pdf/gmj-9-e2003.pdf

วัลลภา ลีลานันทกุล, ธนวดี ปกาโส, พัชรมัย ไกรเสน, นายิกา อินทะนาม, วัชราภรณ์ พัทคัน. ผลของการแช่เท้าด้วยน้ำรางจืดต่อระดับเอนไซม์โคลีนเอสเตอเรสของเกษตรกรที่สัมผัสสารกลุ่มออร์กาโนฟอสเฟตและกลุ่มคาร์บาเมตในระดับเสี่ยงและไม่ปลอดภัย. วารสารธรรมศาสตร์เวชสาร 2562;19(ฉบับพิเศษ):S94-105.

ชินพัฒน์ เฉลิมรัมย์. การศึกษาหลักการใช้พืชสมุนไพรในคัมภีร์วิถีกุฏฐโรค. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก 2563;18(1):147-65.

ทิฐิมา ภาคภูมิ, กัลยาภรณ์ จันตรี, อรพิณ โกมุติบาล, จิตติมา จารุเดชา, พจน์ ภาคภูมิ. การศึกษาฤทธิ์ต้านจุลินทรีย์ก่อโรคและต้านออกซิเดชันของสารสกัดเหงือกปลาหมอเพื่อพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง [อินเทอร์เน็ต]. 2560 [สืบค้นเมื่อ 8 ต.ค. 2568]. แหล่งข้อมูล: https://ebooks.dusit.ac.th/detail.php?recid=2731.

อรอนงค์ รักสวนจิก, วัชรี คุณกิตติ. การเปรียบเทียบฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดสมุนไพรใบรางจืด ดอกอัญชัน และเปลือกองุ่นแดง. วารสารเภสัชศาสตร์อีสาน 2559;12(1): 61-9.

บุหรัน พันธุสุวรรณ. อนุมูลอิสระ สารต้านอนุมูลอิสระและการวิเคราะห์ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี 2556;21(3):275-86.

สุดาวณีต์ สุขทรัพย์สิน. การเตรียมเจลแต้มสิวจากสารสกัดเหงือกปลาหมอ [อินเทอร์เน็ต]. 2565 [สืบค้นเมื่อ 6 ธ.ค. 2567]. แหล่งข้อมูล: https://postgrads.mfu.ac.th/wp-content/uploads/2022/12/5851701292.

อัญชลี จูฑะพุทธิ. รางจืด: สมุนไพรล้างพิษ. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก 2553;2(3):211-20.

Yuri D, Camilla T, Gayathri K, Michael SR. Cutaneous metabolism and active transport in transdermal drug delivery. In: Nancy AM, editor. Toxicology of the skin. 29th ed. New York: Informa Healthcare USA; 2010. P. 69-82.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-19

วิธีการอ้างอิง