ผลการเดินแบบจำนวนก้าวคงที่และการเดินแบบเพิ่มจำนวนก้าวต่อองค์ประกอบของร่างกายในผู้ที่มีภาวะน้ำหนักเกิน

ผู้แต่ง

  • อนงค์นาท สนธิเทศ ภาควิชากายภาพบำบัด คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • ณัฐวรรณ ปณิธิพร ภาควิชากายภาพบำบัด คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • ปวันรัตน์ จานทอง ภาควิชากายภาพบำบัด คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • สุกัลยา เจริญรัตน์จรูญ ภาควิชากายภาพบำบัด คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • กรอนงค์ ยืนยงชัยวัฒน์ ภาควิชากายภาพบำบัด คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้เป็นการเปรียบเทียบผลของการเดินแบบจำนวนก้าวคงที่ และการเดินเพิ่มจำนวนก้าว ต่อดัชนีมวลกาย เปอร์เซนต์ไขมันในร่างกาย เส้นรอบเอว และสัดส่วนเอวต่อสะโพก ในอาสาสมัครที่มีน้ำหนักเกินมาตรฐานและมีระดับการทำกิจกรรมทางกายน้อย โดยมีผู้เข้าร่วมการศึกษาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ที่มีระดับการทำกิจกรรมทางกายน้อยอายุระหว่าง 18-25 ปี ดัชนีมวลกายมากกว่า 25 กิโลกรัมต่อเมตร" โดยอาสาสมัครที่ผ่านเกณฑ์การคัดเลือกจะถูกสุ่มแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มควบคุม กลุ่มเดินเพิ่มจำนวนก้าว และกลุ่มเดินแบบจำนวนก้าวคงที่ โดยให้เดิน 10,000 ก้าวต่อวันทำการศึกษาเป็นระยะเวลา 6 สัปดาห์ทำการวัดเปอร์เซ็นต์ไขมันใน ร่างกาย และดัชนีมวลกายก่อนและหลังการให้โปรแกรมการเดิน จากการศึกษาพบว่าอาสาสมัครจำนวนทั้งสิ้น 30 คนโดยแต่ละกลุ่มมีจำนวน 10 คนเมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มควบคุม กลุ่มที่เพิ่มจำนวนก้าวและกลุ่มเดินแบบจำนวน ก้าวคงที่ (10,000 ก้าวต่อวัน) พบว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ อย่างไรก็ตามเมื่อเปรียบเทียบ ก่อนและหลังการศึกษาในแต่ละกลุ่มพบว่ากลุ่มที่เดินแบบจำนวนก้าวคงที่ (10,000 ก้าวต่อวัน) จะมีการลดลงของเปอร์เซ็นต์ไขมันในร่างกาย (-1.57%) หลังจากให้โปรแกรมดังกล่าวไปแล้ว 6 สัปดาห์ (p<0.05) ดังนั้น การเพิ่ม กิจกรรมทางกายโดยการเดินแบบจำนวนก้าวคงที่ (10,000 ก้าวต่อวัน) สามารถลดเปอร์เซ็นต์ไขมันในร่างกายได้

Downloads

Download data is not yet available.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2017-11-08

วิธีการอ้างอิง