ผลของโปรแกรมส่งเสริมความสามารถผู้ดูแล ในการจัดการปัญหาพฤติกรรมเด็กสมาธิสั้น

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมความสามารถผู้ดูแลต่อความสามารถในการจัดการปัญหาพฤติกรรมเด็กสมาธิสั้น โดยใช้กรอบแนวคิดการดูแลบุคคลที่ต้องพึ่งพาของ Orem DE กลุ่มตัวอย่างเป็น ผู้ดูแลเด็กสมาธิสั้นที่นำเด็กมารับบริการแบบผู้ป่ วยนอกคลินิกจิตเวชเด็กและวัยรุ่น จำนวน 70 ราย แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 40 และ 30 ราย สิ่งทดลองเป็นโปรแกรมส่งเสริมความสามารถผู้ดูแลในการจัดการกับปัญหาพฤติกรรมเด็กสมาธิสั้น ประกอบด้วยการเสริมสร้างความสามารถแก่ผู้ดูแล 3 ด้าน ได้แก่ (1) การประเมินสถานการณ์การดูแล (2) การปรับเปลี่ยน ตัดสินใจ และกำหนดเป้าหมายในการปฏิบัติ และ (3) การลงมือปฏิบัติ ครอบคลุมปัญหาพฤติกรรมซน อยู่ไม่นิ่ง ไม่มีสมาธิ ปัญหาด้านอารมณ์ และปัญหาการเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวัดผลได้แก่ แบบประเมินความสามารถของผู้ดูแลในการจัดการปัญหาพฤติกรรมเด็กสมาธิสั้น เครื่องมือมีค่าความเชื่อมั่นด้วยวิธี สัมประสิทธิ์แอลฟา เท่ากับ 0.89 วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปโดยใช้ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบระดับคะแนนความสามารถระหว่างกลุ่มควบคุม และกลุ่มทดลอง ด้วยสถิติที (t-test) ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มทดลองมีคะแนนความสามารถในการจัดการกับปัญหาพฤติกรรมเด็กสมาธิสั้นหลังได้รับโปรแกรมสูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.01) ทั้งความสามารถโดยรวมและรายด้าน และพบว่าคะแนนความสามารถกลุ่มทดลองทั้งโดยรวมและรายด้านสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.01) ผลการวิจัยให้ข้อเสนอแนะในการจัดระบบการพยาบาลเพื่อส่งเสริมความสามารถของผู้ดูแลเด็กสมาธิสั้นให้สามารถจัดการกับปัญหาพฤติกรรมเด็กสมาธิสั้นได้อย่างเหมาะสม