A Comparison the Effect of Joint Adjustment Massage with Thai Royal Court Massage to Relieve Pain in Patients with Upper Trapezius Myofascial Pain Syndrome in Thai Traditional Medicine Hospital, Prince of Songkla University
Keywords:
joint adjustment massage, massage therapy, thai royal court massage, office syndromeAbstract
Office syndrome, or chronic pain in the upper musculature, is often observed in people who work in the same posture for a long period of time. Massage is one of the possible treatments, including Royal Court massage, Chaloisak massage and traditional bone bending and traction massage. However, there is no definitive massage treatment model. The aim of this study was to evaluate the effectiveness of joint adjustment massage to relieve pain. A group of 36 patients who had been suffering from muscle and fascial pain in the shoulder, neck and back area for more than 3 months were randomly divided into two groups. Each group, consisting of 18 people, received treatment using a randomly assigned method lasting 15 minutes per session performed on 3 consecutive days. The scores of Pressure Pain Threshold (PPT), Visual Analog Scale (VAS), Trunk Forward Flexion Test (TFFT), Back Scratch Test (BST) and Cervical Spine Range of Motion (CROM) were recorded before and after the treatment period. The results of the study showed that the scores of PPT, VAS, CROM and BST had no statistically significant difference (p<0.05) after the treatment of the 2 groups (the joint adjustment massage and the Royal Court massage); but the efficacy of the 2 treatment methods in relieving chronic upper muscle pain or office syndrome symptoms with PPT, CROM and BST was significantly detected (p<0.05). In addition, there was a statistically significant decrease in VAS score (p<0.05).
Downloads
References
ฉันชาย สิทธิพันธุ์. การดูแลแบบประคับประคองในผู้ป่วยโรคระบบทางเดินหายใจระยะสุดท้าย. ใน: ลักษมี ชาญเวชช์, ประถมาภรณ์ จันทร์ทอง, กิติพล นาควิโรจน์, ปิยพร ทิสยากร, บรรณาธิการ. การดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคอง. ขอนแก่น: สมาคมบริบาลผู้ป่วยระยะสุดท้าย; 2564. หน้า 604.
บุษยามาส ชวสิกุลยง. อาการของระบบทางเดินหายใจ. ใน: ลักษมี ชาญเวชช์, ประถมาภรณ์ จันทร์ทอง, กิติพล นาควิโรจน์, ปิยพร ทิสยากร, บรรณาธิการ. การดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคอง. ขอนแก่น: สมาคมบริบาลผู้ป่วยระยะสุดท้าย; 2564. หน้า 277-8.
Gillon S, Clifton IJ. Breathlessness in palliative care: a practical guide. British Journal of Hospital Medicine 2019;80(2):72-7.
ศิริรัตน์ ปานอุทัย. การพยาบาลแบบประคับประคองในผู้สูงอายุ. พยาบาลสาร 2563;47(1):454-66.
สิกานต์ บุนนาค, จิตนภา วาณิชวโรตม์. การดูแลแบบประคับประคองในผู้สูงอายุ. ใน: ปฐมพร ศิริประภาศิริ, เดือนเพ็ญ ห่อรัตนาเรือง, บรรณาธิการ. คู่มือการดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคองและระยะสุดท้าย (สำหรับบุคลากรทางการแพทย์). นนทบุรี: องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก; 2563. หน้า 227.
ดาริน จตุรภัทรพร, ภรเอก มนัสวานิช. การดูแลประคับประคองในการบริบาลผู้สูงอายุ. ใน: ลักษมี ชาญเวชช์, ประถมาภรณ์ จันทร์ทอง, กิติพล นาควิโรจน์, ปิยพร ทิสยากร, บรรณาธิการ. การดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคอง. ขอนแก่น: สมาคมบริบาลผู้ป่วยระยะสุดท้าย; 2564. หน้า 635.
ศรีเวียง ไพโรจน์กุล, ปาริชาติ เพียสุพรรณ. แนวทางการดำเนินงานศูนย์ดูแลประคับประคองในโรงพยาบาลศูนย์การุณรักษ์. ขอนแก่น: คลังนานาวิทยา; 2560.
Hagan TL, Xu J, Lopez RP, Bressler T. Nursing’s role in leading palliative care: a call to action. Nurse Education Today 2018;61:216-9.
นิตยา ทรัพย์วงศ์เจริญ, ทีปทัศน์ ชินตาปัญญากุล. บทบาทพยาบาลในการดูแลแบบประคับประคองในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิ. วารสารพยาบาลทหารบก 2563;21(1):26-34.
Sekse RJT, Hunskår I, Ellingsen S. The nurse’s role in palliative care: a qualitative meta-synthesis. Journal of Clinical Nursing 2018;27(1-2):21-38.
ศรีเวียง ไพโรจน์กุล. ความสำคัญของการดูแลแบบประคับประคองและคำจำกัดความที่เกี่ยวข้อง. ใน: ลักษมี ชาญเวชช์, ประถมาภรณ์ จันทร์ทอง, กิติพล นาควิโรจน์, ปิยพร ทิสยากร, บรรณาธิการ. การดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคอง. ขอนแก่น: สมาคมบริบาลผู้ป่วยระยะสุดท้าย; 2564. หน้า 3-11.
Dehghani F, Barkhordari-Sharifabad M, Sedaghati- kasbakhi M. Effect of palliative care training on perceived self efficacy of the nurses. BMC Palliative Care 2020; 19(63):1-6.
Kim JS, Kim J, Gelegjamts D. Knowledge, attitude and self-efficacy towards palliative care among nurses in Mongolia: A cross-sectional descriptive study. PLoS ONE 2020;15(7):1-15.
Fuoto A, Turner KM. Palliative care nursing communication: An evaluation of the COMFORT model. Journalof Hospice and Palliative Nursing 2019;21(2):124-30.
Kurnia TA, Trisyani Y, Prawesti A. Factors associated with nurses’self-efficacy in applying palliative care in intensive care unit. Jurnal Ners 2019;13(2):219-26.
Koppel M, Onwuteaka-Philipsen BD, Steen JT, Kylänen M, Block L, Smets T. et al. Care staff’s self-efficacy regarding end-of-life communication in the long-term care setting: results of the PACE cross-sectional study in six European countries. International Journal of Nursing Studies 2019;92:135-43.
สำราญ เจือจันทร์, ธัญญารัตน์ กุลณิชจิตต์เมธี, สมหญิง โควัศวนนท์. ความสามารถของพยาบาลในการประเมินและจัดการอาการหายใจลำบากในผู้ป่วยมะเร็งลุกลาม. วารสารโรคหัวใจและทรวงอก 2564;32(1):214-27.
Bandura A. Self-efficacy mechanism in human agency. Am Psychol 1982;37(2):122-47.
Bandura A. Self-efficacy: the exercise of control. New York: WH Freeman; 1997.
Carey ML, Zucca AC, Freund MA. Systematic review of barriers and enablers to the delivery of palliative care by primary care practitioners. Palliat Med 2019;33(9): 1131-45.
Salins N, Ghoshal A, Hughes S. How views of oncologists and haematologists impacts palliative care referral: A systematic review. BMC Palliative Care 2020;19(1): 175.
Phoosuwan N, Lundberg P. Knowledge, attitude and self-efficacy program intended to improvepublic health professionals’ ability to identify and manage perinatal depressive symptoms. BMC Public Health 2020;20:1926.
ขนิตฐา หาญประสิทธิคำ, อัจฉริยา ปทุมวัน, สมทรง จุไรทัศนีย์, อุมาภรณ์ ไพศาลสุทธิเดช. ผลของโครงการอบรมการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายต่อความรู้ ทัศนคติและการปฏิบัติการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายของพยาบาล. รามาธิบดีพยาบาลสาร 2554;17(1):126-40.
แพรวพรรณ ปราโมช, สุปรีดา มั่นคง, ประคอง อินทรสมบัติ. ผลของโปรแกรมส่งเสริมการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายต่อความรู้และการรับรู้สมรรถนะในตนเองของพยาบาลวิชาชีพ. รามาธิบดีพยาบาลสาร 2554;17(1):41-56.
ศมนนันทน์ ทัศนีย์สุวรรณ, ธาวินี ช่วยแท่น, เพ็ญพิชชา ถิ่นแก้ว, กิตติกร นิลมานัต, กัลยา แซ่ชิต. ผลของโปรแกรมการอบรมการดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคองต่อสมรรถนะการดูแลแบบประคับประคองของพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลชุมชนแห่งหนึ่งในภาคใต้. วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์ 2563;40(2):22-32.
Newmann FM, Wehlage GG. Five standards of authentic instruction. Educational Leadership 1993;50:8-12.
วัฒนา ชยธวัช. ขนาดอิทธิพลและอำนาจทดสอบในการกำหนดขนาดตัวอย่างสำหรับวิจัยทางคลินิก. วารสารหมอยาไทยวิจัย 2561;4(1):67-75.
Guerrero JG, Attallah DM, Gomma NH. Improvements in practising nurses’ knowledge, skills, self-efficacy,
confidence, and satisfaction after a simulated clinical experience of caring for a patient undergoing chemotherapy: A quasi-experimental study. BMC Nurs 2024;23:66.
Christensen L. Are clinical instructors preventing or provoking adverse events involving students: a contemporary issue. Nurse Education Today 2018;70:121-3.
Lee J, Campbell S, Choi M, Bae J. Authentic learning in healthcare education: a systematic review. Nurse
Education Today 2022;119:105596.
Dahlke S, Hannesson T. Clinical faculty management of the challenges of being a guest in clinical settings: an
exploratory study. J Nurs Educ 2016;55:91-5.
Bourne MJ, Smeltzer SC, Kelly MM. Clinical teacher self-efficacy: a concept analysis. Nurse Education in
Practice 2021;52:103029.
Abusubhiah M, Walshe N, Creedon R, Noonan B, Hegarty J. Self-efficacy in the context of nursing education
and transition to practice as a registered practitioner: a systematic review. Nursing Open 2023;10(10):6650-67.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Ministry of Public Health
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
