ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมจริยธรรมตามการรับรู้ของพยาบาลและพฤติกรรมการทำงาน เชิงรุกของพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลของรัฐ

บทคัดย่อ

พฤติกรรมจริยธรรมตามการรับรู้ของพยาบาลทำให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีต่อผู้ป่วยและครอบครัว ซึ่งการมีพฤติกรรมการทำงานเชิงรุกจะช่วยลดโอกาสเกิดประเด็นขัดแย้งทางจริยธรรม นอกจากนี้ยังช่วยส่งเสริมและสนับสนุนให้พยาบาลปฏิบัติการพยาบาลอย่างมีจริยธรรม การวิจัยเชิงพรรณนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมจริยธรรมตามการรับรู้ของพยาบาลและพฤติกรรมการทำงานเชิงรุกรวมทั้งความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมจริยธรรมตามการรับรู้ของพยาบาลและพฤติกรรมการทำงานเชิงรุกของพยาบาลวิชาชีพ กลุ่มตัวอย่าง คือ พยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลของรัฐแห่งหนึ่ง จำนวน 119 คน เก็บข้อมูลระหว่างเดือนกันยายน ถึงเดือนธันวาคม 2567 เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามพฤติกรรมจริยธรรมตามการรับรู้ของพยาบาล และแบบสอบถามพฤติกรรมการทำงานเชิงรุก วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และ Spearman correlation coefficient ผลการศึกษาพบว่า ร้อยละ 87.4 ของกลุ่มตัวอย่างรับรู้ว่ามีพฤติกรรมจริยธรรมอยู่ในระดับสูง ร้อยละ 54.6 ของกลุ่มตัวอย่างมีพฤติกรรมการทำงานเชิงรุกอยู่ในระดับปานกลาง และพฤติกรรมจริยธรรมตามการรับรู้ของพยาบาลมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับพฤติกรรมการทำงานเชิงรุก (p < 0.05) โดยความสัมพันธ์นี้สามารถอธิบายได้จากหลักจริยธรรมสากลที่ว่าพฤติกรรมจริยธรรมตามการรับรู้ทำให้พยาบาลมีบุคลิกภาพเชิงรุกที่ดี เกิดพฤติกรรมการทำงานเชิงรุกที่มีผลกระทบเชิงบวกต่อประสิทธิผลของการปฏิบัติงาน ผลการศึกษานี้เป็นข้อมูลสำคัญในการส่งเสริมและสนับสนุนพฤติกรรมจริยธรรมของพยาบาลที่จะช่วยให้พยาบาลมีพฤติกรรมการทำงานเชิงรุกในการป้องกันประเด็นขัดแย้งทางจริยธรรม และให้บริการพยาบาลอย่างมีคุณธรรม