ประสิทธิผลของโปรแกรมการพัฒนาพฤติกรรมการป้องกันฝุ่น PM2.5 ของผู้สูงอายุ ตำบลแม่ใส อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา

มณุเชษฐ์ มะโนธรรม; Jarinya Inchan; Papawadee Kinthong; Phattarapron Jaibut; Warissara tappun; Sitanan Srijoi; Thikhamporn Khaophong; Warangkana Siritungman; Natthida Napan

Authors

มณุเชษฐ์ มะโนธรรม มหาวิทยาลัยพะเยา
Jarinya Inchan Department of Community Health, School of Public Health, University of Phayao
Papawadee Kinthong Department of Community Health, School of Public Health, University of Phayao
Phattarapron Jaibut Department of Community Health, School of Public Health, University of Phayao
Warissara tappun Department of Community Health, School of Public Health, University of Phayao
Sitanan Srijoi Department of Community Health, School of Public Health, University of Phayao
Thikhamporn Khaophong Department of Community Health, School of Public Health, University of Phayao
Warangkana Siritungman Department of Community Health, School of Public Health, University of Phayao
Natthida Napan Department of Community Health, School of Public Health, University of Phayao

Keywords:

Older adults, PM2.5 dust, PM2.5 dust prevention program

Abstract

This quasi-experimental study with a two-group pretest–posttest design aimed to examine the effectiveness of a behavioral development program for PM_2.5 dust prevention among older adults in Mae Sai Sub-district, Mueang Phayao District, Phayao Province. The sample consisted of 56 older adults, divided equally into an experimental group and a control group, with 28 participants each. Data were collected between June and July 2025, for a total period of two months. The research instruments included (1) an eight-week PM_2.5 prevention behavioral development program, and (2) a questionnaire consisting of personal information, knowledge, attitudes, and behaviors regarding PM_2.5 prevention. Data were analyzed using descriptive statistics and inferential statistics, including paired t-test and independent t-test. The results showed that after the intervention, the experimental group had significantly higher mean scores of knowledge, attitudes, and behaviors regarding PM_2.5 prevention than before the intervention and than those of the control group (p < 0.05). These findings indicate that the program was effective. Therefore, public health agencies can apply this program as a practical guideline to promote behavioral changes and reduce PM_2.5 exposure risk among older adults in the community.

References

กรมควบคุมมลพิษ. (2567). รายงานสถานการณ์คุณภาพอากาศประเทศไทย พ.ศ. 2567. กระทรวง ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.

กรมควบคุมโรค. (2565). รายงานประจำปีด้านมลพิษทางอากาศและผลกระทบต่อสุขภาพของคนไทย พ.ศ. 2565. กระทรวงสาธารณสุข.

พงศธร กันยะมูล, กุลจิรา ชัยชนะ, บุษกร ต. ตระกุล, วีระศักดิ์ หมื่นมูลกาศ และกรกช จันทร์เสรีวิทยา. (2563). การประเมินความรู้และพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากฝุ่นละออง PM2.5 ของประชากรที่อาศัยอยู่ในตำบลเกาะช้าง อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย. การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยระดับ บัณฑิตศึกษาครั้งที่ 15 ปีการศึกษา 2563 มหาวิทยาลัยรังสิต. [สืบค้นเมื่อ 28 สิงหาคม 2568]; แหล่งข้อมูล: https://rsujournals.rsu.ac.th/index.php/rgrc/article/download/1795/1388/

รายงานผลการคัดกรองสุขภาพผู้สูงอายุในชุมชน. (2568). ข้อมูลผลการคัดกรองผู้สูงอายุ ปีงบประมาณ 2568 ตำบลแม่ใส อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา. [สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2567]; แหล่งข้อมูล: https://3doctor.hss.moph.go.th/main/rp_screen

Air Quality Life Index (AQLI). (2024). Thailand Fact Sheet 2024. Energy Policy Institute, University of Chicago. [cited 2025 October 22]; Available from: https://aqli.epic.uchicago.edu

Best, J. W. (1997). Research in education. New York: Prentice-Hall. Englewood Cliffs.

Bloom, B. S., Madaus, G. F., & Hastings, J. T. (1971). Handbook on formative and summative evaluation of student learning. McGraw-Hill.

Chaiyarat, R., Sukhonthachit, P., & Kittipichai, W. (2024). Associations between individual health risk perceptions and preventive behaviors among vulnerable people in Thailand. International Journal of Environmental Research and Public Health, 21(15), 1234.

Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing. Harper & Row.

Kang, H. (2021). Sample size determination and power analysis using the G*Power software. Journal of Educational Evaluation for Health Professions, 18(17), 1-12. [cited 2024 November 20]; Available from: https://doi.org/10.3352/jeehp.2021.18.17

Kausar, S., Cao, X., Yadoung, S., Wongta, A., Zhou, K., Kosashunhanan, N., & Hongsibsong, S. (2025). Associations between individual health risk perceptions and biomarkers of PAH exposure before and after PM2.5 pollution in the suburbs of Chiang Mai Province. Toxics, 13(6), 491.

Kim, T. R., Ross, J. A., & Smith, D. P. (1969). KOREA: Trends in four national KAP surveys, 1964-67. Studies in Family Planning, 1(43), 6-11. [cited 2024 November 15]; Available from: https://doi.org/10.2307/1965090

Kuder, G. F., & Richardson, M. W. (1937). The theory of the estimation of test reliability. Psychometrika, 2(3), 151-160.

Phakphoom, N., & Wongchantra, P. (2024). Factors predicting self-protective behaviors from exposure to PM2.5 among older adults in Thailand. Regional Nursing Journal, 43(2), 45–58.

State of Global Air. (2024). Health impacts of PM2.5 exposure in Southeast Asia. Health Effects Institute. [cited 2025 October 22]; Available from: https://www.stateofglobalair.org

Thanachart, K., Suksawat, S., & Pipatkulchai, C. (2024). Association between PM2.5 exposure and respiratory health among older adults in Northern Thailand. Environmental Health Perspectives, 132(7), 124–135.

Weng, Y.-L., Liang, C.-C., Tseng, C.-C., Lee, S.-Y., & Yeh, G.-L. (2021). A survey of PM2.5 preventive behavioral intention and related factors among community elderly in Northern Taiwan. Medicine, 100(29), e26675.

THE EFFECTIVENESS OF A BEHAVIORAL DEVELOPMENT PROGRAM FOR PM2.5 DUST PREVENTION AMONG OLDER ADULTS IN MAE SAI SUB-DISTRICT, MUEANG PHAYAO DISTRICT, PHAYAO PROVINCE

Authors

Keywords:

Abstract

References

Downloads

Published

How to Cite

Issue

Section

License

Information

Developed By

Language

Make a Submission

Browse