ผลการออกกำลังกายแบบฤๅษีดัดตนผ่านระบบออนไลน์ต่อสมรรถภาพทางกายและองค์ประกอบของร่างกายในผู้ที่มีภาวะน้ำหนักเกิน
คำสำคัญ:
การออกกำลังกายแบบฤาษีดัดตน, องค์ประกอบของร่างกาย, ภาวะน้ำหนักเกิน, รูปแบบออนไลน์บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการออกกำลังกายแบบฤๅษีดัดตนแบบออนไลน์ต่อองค์ประกอบของร่างกาย และสมรรถภาพทางกายในผู้ที่มีภาวะน้ำหนักเกิน เป็นการศึกษานำร่องแบบสุ่มแบ่งกลุ่มเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 10 คน กลุ่มทดลองได้รับการออกกำลังกายฤๅษีดัดตนที่บ้านผ่านระบบออนไลน์ จากวีดิทัศน์การออกกำลังกายฤๅษีดัดตน ครั้งละ 40 นาที ออกกำลังกายสัปดาห์ละ 3 ครั้ง เป็นเวลา 4 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมใช้ชีวิตตามปกติ ไม่ได้รับการออกกำลังกายแบบฤๅษีดัดตน วัดผลองค์ประกอบของร่างกายและสมรรถภาพทางกายก่อนและหลังการทดลอง จากการวิเคราะห์ข้อมูลสมรรถภาพทางกายกลุ่มที่ออกกำลังกายแบบฤๅษีดัดตน ทดสอบใช้สถิติ Wilcoxon signed-rank test พบว่า แรงบีบมือซ้ายและจำนวนครั้งยืนนั่งบนเก้าอี้หลังการฝึกเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) และเมื่อใช้สถิติ Mann–Whitney U test ทดสอบค่าแรงบีบมือซ้ายในกลุ่มที่ออกกำลังกายฤๅษีดัดตนมีค่ามากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) การวิเคราะห์เปรียบเทียบข้อมูลองค์ประกอบของร่างกาย โดยการใช้สถิติ Paired t-test และ independent t-test พบว่า ค่ามวลร่างกายที่ปราศจากไขมัน (Fat Free Mass: FFM) ค่ามวลกล้ามเนื้อ (Muscle Mass) ค่าน้ำหนักของน้ำในร่างกาย (Total Body Water Mass: TBW) และอัตราการเผาผลาญของร่างกาย (Basal Metabolic Rate: BMR) หลังการ ฝึกและกลุ่มออกกำลังกายฤๅษีดัดตนมีค่าเพิ่มขึ้น และค่ามากกว่ากลุ่มไม่ออกกำลังกายฤๅษีดัดตน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05 ตามลำดับ) วิจัยนี้สรุปว่า จากการออกกำลังกายฤๅษีดัดตนแบบออนไลน์ทำให้สมรรถภาพทางกายแรงบีบมือข้างซ้ายและจำนวนครั้งยืนนั่งบนเก้าอี้ น้ำหนักของร่างกาย
Downloads
เอกสารอ้างอิง
GBD 2019 Risk Factors Collaborators. Global burden of 87 risk factors in 204 countries and territories,
–2019: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2019. Lancet 2020;396(10258):
–49.
Okunogbe A, Nugent R, Spencer G, Powis J, Ralston J, Wilding J. Economic impacts of overweight and
obesity: current and future estimates for 161 countries. BMJ Glob Health 2022;7(9):e009773.
คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล. รายงานการสำรวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกาย
ครั้งที่ 6 พ.ศ. 2562–2563. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์; 2564.
WHO, IASO, IOTF. The Asia-Pacific perspective: redefining obesity and its treatment. Melbourne: Health
Communications Australia; 2000.
WHO Expert Consultation. Appropriate body-mass index for Asian populations and its implications for
policy and intervention strategies. Lancet 2004;363:157–63.
Safaei M, Sundararajan EA, Driss M, Boulila W, Shapi’i A. A systematic literature review on obesity: understanding
the causes and consequences of obesity and reviewing various machine learning approaches used to predict obesity.
Comput Biol Med 2021;136:104754.
Dhawan D, Sharma S. Abdominal obesity, adipokines and non-communicable diseases. J Steroid Biochem Mol Biol
;203:105737.
Harris L, Hamilton S, Azevedo LB, Olajide J, De Brún C, Waller G, et al. Intermittent fasting interventions for
treatment of overweight and obesity in adults: a systematic review and meta-analysis. JBI Database Syst Rev
Implement Rep 2018;16(2):507–47.
Gadde KM, Martin CK, Berthoud HR, Heymsfield SB. Obesity: pathophysiology and management. J Am Coll
Cardiol 2018;71(1):69–84.
ธนภรณ์ วิโรจน์, พนิดา เตบเส็น, ดุษณีย์ สุวรรณคง, ตั้ม บุญรอด, ชำนาญ ชินสีห์. ผลของโปรแกรมการกำกับตนเองต่อน้ำหนักตัว
ของวัยทำงานที่มีภาวะน้ำหนักเกินและอ้วน อำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารวิชาการสาธารณสุข 2567;33(2):276–87.
พวงแก้ว วิวัฒน์เจษฏาวุฒิ, อธิวัฒน์ ดอกไม้ขาว, พัชรี ทองคำพานิช, ฉัตรตระกูล ปานอุทัย, จุไรรัตน์ อุดมวิโรจน์สิน, สุรเชษฐ ขวัญใน,
และคณะ. ผลการใช้โปรแกรมการออกกำลังกายด้วยการเต้นแอโรบิกจักรยานและลู่วิ่งไฟฟ้าที่มีต่อองค์ประกอบของร่างกายในกลุ่ม
บุคคลที่มีภาวะน้ำหนักเกิน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี 2020;9(1):98–109.
ทยาวีร์ ช่างบรรจง. ผลของการประยุกต์ใช้โปรแกรมการออกกำลังกายแบบพิลาทิสที่มีต่อดัชนีมวลกายและเปอร์เซ็นต์ไขมันของ
นักศึกษาระดับปริญญาตรีที่มีน้ำหนักเกินเกณฑ์มาตรฐาน. วารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ 2563;6(1):194–203.
อังคนางค์ อยู่บัว, โรจพล บูรณรักษ์. ผลของโปรแกรมผสมผสานระหว่างกิจกรรมการออกกำลังกายและการฝึกทักษะบาสเกตบอล
ที่มีต่อดัชนีมวลกาย เปอร์เซ็นต์ไขมัน และสมรรถภาพทางกายของนักเรียนที่มีภาวะอ้วนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1.
วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น 2562;13(2):13–22.
โรงเรียนอายุรเวทธำรง สถานการแพทย์แผนไทยประยุกต์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล.
กายบริหารแบบฤๅษีดัดตน เล่มที่ 1. กรุงเทพมหานคร: ศุภวนิชการพิมพ์; 2554.
วารี วิดจายา, ธนารักษ์ วงษ์วัฒนพงษ์, อมรพันธ์ อัจจิมาพร. ผลของการฝึกฤๅษีดัดตนประยุกต์ต่อสมรรถภาพทางกายในหญิง
สูงวัยที่มีภาวะอ้วน. วารสารการแพทย์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ 2562;26(3):84–101.
Khanthong P, Dechakhamphu A, Natason A. Effect of Ruesi Dadton on vital capacity, flexibility and range
of motion in healthy elderly individuals. Sci Eng Health Stud 2022;16:22050003.
พิชชานันท์ เธียรทองอินทร์, ขวัญสุดา แต้มศรี, พิกุล ชัยทิพย์, ปรียาภัทร สิงห์ทอง. ผลของการออกกำลังกายฤๅษีดัดตนต่ออัตรา
การเต้นของหัวใจ ความดันโลหิต ความเครียด และคุณภาพชีวิตในผู้สูงอายุที่ไม่ได้ออกกำลังกายเป็นประจำ. วารสารมหาวิทยาลัย
คริสเตียน 2565;28(4):15–27.
Füzéki E, Schröder J, Groneberg DA, Banzer W. Physical activity and its related factors during the first COVID-19
lockdown in Germany. Sustainability 2021;13(10):5711.
Susanto H, Susanto T, Kiswari R. Effects of teleexercise on body weight, body mass index, and fat mass of obese
employees. Open Access Maced J Med Sci 2021;9(E):1–5.
Eldridge SM, Chan CL, Campbell MJ, et al. CONSORT 2010 statement: extension to randomised pilot and feasibility
trials. BMJ 2016;355:i5239.
Whitehead AL, Julious SA, Cooper CL, Campbell MJ. Estimating the sample size for a pilot randomised trial to
minimise the overall trial sample size for the external pilot and main trial for a continuous outcome variable.
Stat Methods Med Res 2016;25(3):1057–73.
โรงเรียนอายุรเวทธำรง สถานการแพทย์แผนไทยประยุกต์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล. กายบริหาร
แบบฤๅษีดัดตน เล่มที่ 2. กรุงเทพมหานคร: ศุภวนิชการพิมพ์; 2557.
กรมพลศึกษา. คู่มือแบบทดสอบและเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายของเด็ก เยาวชน และประชาชนไทย. กรุงเทพมหานคร:
สำนักงานวิทยาศาสตร์การกีฬา กรมพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา; 2562.
Liao WC, Wang CH, Yu SY, Chen LY, Wang CY. Grip strength measurement in older adults in Taiwan: a comparison.
Australas J Ageing 2014;33(4):278–82.
Telles S, Sharma SK, Yadav A, Singh N, Balkrishna A. A comparative controlled trial comparing the effects of yoga
and walking for overweight and obese adults. Med Sci Monit 2014;20:894–904.
วีระยุทธ แก้วโมกข์. ผลการทำกายบริหารแบบมณีเวชต่อการทรงตัว ความยืดหยุ่น และความแข็งแรงของผู้สูงอายุ. บูรพาเวชสาร
[อินเทอร์เน็ต]. 2561 [สืบค้นเมื่อ 15 ม.ค. 2026];4(1):31-9. แหล่งข้อมูล:
https://he01.tcithaijo.org/index.php/BJmed/article/view/133198
Gąsior JS, Pawłowski M, Jeleń PJ, Rameckers EA, Williams CA, Mamukch R, et al. Test–retest reliability
of handgrip strength measurement in children and preadolescents. Int J Environ Res Public Health
;17(21):8026.
อรทัย กัลยาวุฒิ, ถนอมวงศ์ กฤษณ์เพ็ชร์. ผลของโปรแกรมการออกกำลังกายด้วยตารางตั้งเตที่มีต่อองค์ประกอบของร่างกาย
และคุณภาพชีวิตในเด็กที่มีภาวะน้ำหนักเกิน. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ 2565;10(1):192–207.
Callahan MJ, Parr EB, Hawley JA, Camera DM. Can high-intensity interval training promote skeletal muscle
anabolism? Sports Med 2021;51(3):405–21.
Kraemer WJ, Ratamess NA. Hormonal responses and adaptations to resistance exercise and training.
Sports Med 2005;35(4):339–61.
McMurray RG, Soares J, Caspersen CJ, McCurdy T. Examining variations of resting metabolic rate of adults:
a public health perspective. Med Sci Sports Exerc 2014;46(7):1352–8.
Westerterp KR. Physical activity and physical activity-induced energy expenditure in humans: measurement,
determinants, and effects. Front Physiol 2013;4:90.
Sawka MN, Cheuvront SN, Carter R. Human water needs. Nutr Rev 2005;63(Suppl 1):S30–9.
สรวิศ ลาภธนชัย, วรรณพร ทองตะโก. ผลของการฝึกแบบหนักสลับเบาที่มีต่อองค์ประกอบของร่างกาย สมรรถภาพปอด
และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อหายใจในผู้ที่มีภาวะอ้วน. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ 2565;23(1):102–117.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
วิธีการอ้างอิง
ฉบับ
บท
การอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 กระทรวงสาธารณสุข
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
